1) بازی های فردی: بطور کلی کودک در سنین نوزادی تا دو سالگی ترجیح میدهد با اسباب بازی های ساده نظیر خرس های عروسکی ، جغجغه و… بصورت انفرادی بازی کنند این نوع بازی ها، در لحظه توسط خود کودک بطور ذهنی تنظیم و اجرا می شود. زمان و مکان بازی در اختیار کودک است. در این بازی ها کودک مطابق خواسته خود سرگرم می شود و در هنگام خستگی، بازی را رها می کند. در بازی های فردی اگر بازی کردن با اسباببازی برای کودک سخت باشد، او را خسته کرده و باعث کاهش اعتماد به نفس در او میشود و از طرفی اگر بسیار ساده باشد، نمیتواند باعث فکر کردن کودک شود. ب همین منظور باید تلاش شود اسباببازیهایی برای کودکان خریداری شود که ضمن داشتن دوام، ایمنی، سرگرمی، کودک را خلاق و به قدرت ابتکار او کمک نماید. اسباببازیهای مورد علاقه کودک برای بازی های فردی: * اسباببازیهای موزیکال و حرکتی مثل ماشین های اسباب بازی و… البته با صدای مناسب و استاندارد میتوانند باعث ایجاد شادی و نشاط در کودکان شوند. * عروسکهای سبک، پارچهای و نرم که معمولا کودکان علاقه دارند آنها را در آغوش بگیرند و روز خود را با آنها سپری کنند، ...